“Een tevreden mens”

Geschreven door: Paul van den Berg
Datum: 10-11-2009

Ik ben Paul van den Berg, 45 jaar en vader van twee zoons. In maart van 2007 besloot ik dat het genoeg was geweest met de langzame maar zeer gestage en sluipende opbouw van het aantal vetjes. Van een “normale” 80 zo’n 20 jaar geleden woog ik juni 2006 uiteindelijk 105 schoon aan de haak. Mijn conditie was met de jaren zienderogen achteruitgegaan en ik kreeg allerlei gewichtsgerelateerde gezondheidsklachten. Mede hierdoor besloot ik wat aan het probleem te gaan doen.

Door op mijn eten te letten (want ik was er de man niet naar om in al die dieetprogramma’s te geloven) slaagde ik erin om zelfstandig al 8 pakken suiker lichter te worden. Maar op 97 bleef de weegschaal toch echt steken. Mijn vrouw was inmiddels al enige weken bezig met het Cambridge dieet en ik zag in korte tijd duidelijk resultaat. En dat terwijl zij toch al heel wat diëten al had geprobeerd.

17 pakken suiker lichter
De aanschaf van mijn eigen paard in februari was voor mij de definitieve zet om nu toch echt ook die overige overtollige vetjes ervan af te krijgen. Ik kon het dat beestje toch niet aandoen, al dat gewicht op zijn rug. Om die reden ben ik dus samen met mijn vrouw meegegaan en ben ook ik gestart met het Cambridge dieet. Als streefgewicht vond ik alles tussen de 80 en 85 een reëel haalbare doelstelling. De eerste week was het wel even omschakelen en op de tandjes bijten. Daarna viel het mij best mee om dit dieet vol te houden. Ik heb weinig tot geen last gehad van hongeraanvallen of slapte. Ik heb ook mijn dagelijkse paardensport gewoon voort kunnen zetten. Sterker nog: ik ben in die periode nog veel meer gaan sporten zoals hardlopen en spinnen. In een relatief korte periode was ik al op mijn streefgewicht van ca. 80 en kon ik gaan beginnen met de afbouwfase.

Paul na 1Paul na 2

Na 3 jaar nog op gewicht
Een jaar na mijn maximum van 105 kg was ik trots op mijn (weer) sportieve lijf van 78 kg. Ik was na de afbouwfase, helemaal gestopt met het dieet en moet zeggen dat het mij geen enkele moeite heeft gekost om mijn nieuwe gewicht vast te houden. Sterker: ik moet zorgen dat ik goed blijf eten, anders verlies ik zelfs nog gewicht! Nu, bijna 3 jaar nadat ik ben gestopt met het Cambridge dieet, ben ik eigenlijk nog lichter dan na het afbouwen. Ik voel mij fitter dan ooit, ben veel actiever dan voorheen, beleef weer het plezier van lekker te kunnen sporten zonder vervolgens voor dood lijk te liggen en zit gewoon veel lekkerder in mijn vel.

Door het Cambridge dieet ben ik weer eens anders gaan kijken naar wat ik nu eigenlijk allemaal eet en hoe ik leef. Ik eet nu eigenlijk niet zozeer minder, maar wel anders en bewuster. Wat mij betreft een echte aanrader.

Naschrift:

Ik ben sportman geworden

Het is een heel ander leven geworden. Ik ben wel weer vertegenwoordiger, maar ik sport veel meer. En ik doe regelmatig een ‘onderhouds-beurt’, zo noem ik dat. Dan doe ik weer even Cambridge om op mijn streefgewicht van 78 te komen.

Paul van den Berg
Leeftijd: 46
Lengte: 1m86
Startgewicht: 97
Streefgewicht: 78
Nu: 78

Begeleid door Chantal Zanoli-Gabriëlse
Onafhankelijk Cambridge consulent in Almere

Sinds ik met Cambridge 15 pakken suiker lichter geworden ben, zit ik veel lekkerder in mijn vel. Ik ben veel vrolijker en als je ziet hoe actief ik tegenwoordig ben…. Afgelopen jaar zijn we naar Kroatië op vakantie geweest. We hadden onze fietsen meegenomen en ik fietste met gemak drie of vier uur. Er zit zoveel kracht in mijn lijf. Dat heb ik jaren niet meer gevoeld. Vroeger was ik na een uur fietsen kapot. Nu loop ik hard, ik fiets en ik rijd paard. Doordat ik veel sport is mijn vel weer strak geworden. Het zwabbert niet meer, zoals toen ik net afgevallen was.

In de jaren voordat ik met Cambridge begon, was ik nogal aangekomen. Ik had een behoorlijke onderkin en van veel overhemden konden de knoopjes van het boordje niet meer dicht. Ik werkte als vertegenwoordiger en ik at veel onderweg. Eerder was ik al gestopt met roken en in plaats van een sigaret stak ik een Snickers of Mars in mijn mond. Zo kwamen de vetjes eraan. Op een gegeven moment ging ik naar een klant, waar ik al een tijd niet geweest was. We maakten een praatje, het gesprek kwam op aankomen en hij zei tegen mij ‘Jij weegt wel 100.’ Ik dacht van niet, maar ze hadden daar een weegschaal en toen ik erop ging staan, woog ik 105. Dat is wel pittig, dacht ik. Toen ben ik gaan lijnen. Niet meer snoepen, geen chips eten. Zo ben ik 8 pakken suiker afgevallen, maar daarna viel ik niet meer af. Mijn vrouw deed op dat moment Cambridge en dat ging behoorlijk hard, dus ben ik ook naar haar consulente, Chantal, gegaan. Voordat ik met Cambridge kon beginnen moest ik naar mijn huisarts. Vanwege mijn veel te hoge bloeddruk, slikte ik Atenolol en daarom had ik toestemming nodig. De huisarts vond het goed en ik ben met Cambridge begonnen.

Ik heb negen weken Cambridge gedaan en daarna drie weken opbouwen. Dat is nu bijna twee jaar geleden.

Sindsdien is er veel veranderd. Eerder was het: doe maar een pizza of haal maar een frietje. We aten veel pasta en heel veel aardappelen. Nu eten we veel groenten en daar experimen-teer ik ook mee. Lekker roerbakken en dan gooi ik er allerlei kruiden over. Je moet het voor jezelf wel leuk maken. Van de week hebben we voor de eerste keer paksoi gegeten en sinds kort eet ik zelfs vis. ’s Ochtends neem ik yoghurt met muesli, terwijl ik eerder nooit een ontbijt nam. Chantal zei dat ik ’s ochtends moet beginnen met eten. Je moet je leven echt omgooien, anders zitten die vetjes er zo weer aan.

Daarnaast ben ik veel gaan sporten. Ik ben echt een sportman geworden. Eerder bewoog ik veel te weinig. In plaats van televisie kijken, ga ik nu sporten. Spinnen op de hometrainer. En door de week ga ik twee keer hardlopen. Dan loop ik 10 kilometer en in het weekend 20 kilometer. Ooit wil ik nog wel eens een marathon lopen, maar ik heb nu te weinig tijd om te trainen, want ik paardrijd heel veel. Dat is echt een hobby van mij. En dat was ook een belangrijke reden om af te vallen. Toen ik zag dat ik 105 woog, dacht ik ‘dat kan ik een paard niet aandoen’. Ik vond 80 á 85 het maximum waarmee ik mijn paard zou moeten belasten.

Een andere reden om af te vallen was mijn gezondheid. Ik wil de eerste manlijke Van den Berg zijn die zijn pensioen haalt. En nu gaan ze de pensioengerechtigde leeftijd verhogen van 65 naar 67 jaar.

Het is een heel ander leven geworden. Ik ben wel weer vertegenwoordiger, maar ik sport veel meer. En ik doe regelmatig een ‘onderhouds-beurt’, zo noem ik dat. Dan doe ik weer even Cambridge om op mijn streefgewicht van 78 te komen. Dat woog ik ook toen ik 24 was. In de afgelopen weken ben ik veel met mijn paard bezig geweest en heb ik wat minder vaak hardgelopen. Als ik een paar pakken suiker zwaarder ben, merk ik dat meteen bij het hardlopen. Het scheelt gewoon kilometers, dat extra gewicht. Natuurlijk eet en drinkt je wel eens teveel, maar daarna moet je weer in het gareel. Je weet wat de consequenties zijn en je weet waarvoor je het doet.